Column: Weerloos
WEERLOOS Opvoeden is de kunst van het loslaten. Zeker als de oogappel leert fietsen, valt het niet altijd mee. Op de stoep heeft papa er geen last van, maar eenmaal op straat gaat mijn hartslag omhoog. Als de schoolarts morgen mijn kind zou onderzoeken dan wordt het protocol Kindermishandeling uit de kast gehaald. Hoe te handelen bij diepblauwe plekken op haar linkerschouder. Welnu, ik kan u allen geruststellen: het zijn de afdrukken van papa’s rechterhand die dochterlief angstvallig beschermt voor een kennismaking met het asfalt. Ik hou haar letterlijk en figuurlijk nog op de been en op het goede spoor. Ze is vijf.
Leren fietsen in de relatieve luwte van de Nijverheid is een luxe situatie waar bijna geen tegenligger aan te pas komt. Lekker kabbelend in de eerste versnelling naar ’t Genseler en dan via de retentievijvers paardjes voeren bij de A35. Twickel ligt schaduwrijk in het verschiet.
Andere koek is de kamikazeroute naar het centrum. De adrenaline pompt papa door het lijf. Vader in de beschermstand is een levensgevaar voor medeweggebruikers. Een naderend gevaar, ook al is het nog driehonderd meter verwijderd, wordt met 1 blik en zonder mededogen uitgeschakeld.
Het Duitse werkwoord “kaltstellen” omschrijft misschien nog iets beter mijn oogopslag op zo’n moment. Desnoods nog een welgemeende verwensing van mijn kant. De aanval is immers nog steeds de beste verdediging. Vooral in de onvolprezen Emmaweg is het een survival.
Komende vanuit de Vondelstraat ( Daar woont de dokter!! Ja meid, daar woont de dokter.) slingeren we ons, in een parfum van hasj, tussen te dure auto’s met te jonge bestuurders door. Altijd als we daar langs fietsen moet ik mijn dochter uitleggen dat papa een andere keus in zijn professionele carrière heeft gemaakt en dat dit soort bolides niet in ons uitgavenpatroon passen. Mijn dochter knikt begrijpend. Dan volgt er een onlogische handeling: Mijn dochter wil rechtdoor omdat ze rechtdoor wil; ik moet dan corrigeren want rechtdoor is niet rechtdoor!! Hier geldt de eerste Hengelose Fietswet: Wil je rechtdoor? Dan moet je linksaf en een eindje verder weer rechts aanhouden. Logisch toch? De Tweede Hengelose Fietswet luidt: Wil je rechtdoor? Dan moet je rechtsaf en een eindje verder weer links aanhouden. Geen speld tussen te krijgen.
Dus als u een klein blond meisje met groene helm en oranje vlaggetje vertwijfeld ziet rondfietsen in de Emmaweg/Willemstraat, geef haar dan ruim baan. Of zoals Lucebert al zei: “Alles van waarde is weerloos”.
