Column: Hengel’eau
Zaterdagochtend 10 maart 2007.
Het is 09:05 uur en papa zit op zijn verjaardag met boterhamzakjes om de schoenen in een te klam en te vochtig zwembad. Kijkochtend bij de zwemles. Elk kind mag 1 gelukkige volwassene meenemen om aan de boorden van dit Pinkeltje-zwembad de vorderingen gade te slaan van kindlief. 12 verzopen katjes die onder de bezielende leiding van Meneer Jan en Meneer Dani het water laten trappelen.
Mijn dochter zou mij laten zien hoe goed ze met kleren aan kan zwemmen. Dat was dan tevens haar cadeau voor mij. Efficiënt gedacht voor een meid van 5 en niet duur. Papa weer oprecht ontroerd. 120 kilo en 1.95 meter houden het dan niet droog. Wil je in Hengelo leren zwemmen dan zijn er het gemeentelijke Twentebad en het private Riva.
Om duidelijk luie redenen leg ik onze dochter bij de laatste in het water. Nu kan ik als extra argument aangeven dat ze daar zo mooi leren zwemmen, maar daar gaat het niet om. In Hengelo is het kunnen zwemmen bittere noodzaak. Het hoofd boven water en de borst ferm vooruit. Vorige maand werd ik mij weer bewust van ons waterrijke dorpje en de gevaren die dat met zich meebrengt.
Een bericht over de “Beekbusters” in de TC Tubantia schudde mij wakker.
Beekbusters? Jaja….. De Beekbusters!! Ik ben zo vrij geweest en heb de definitie even voor u opgezocht: BeekBusters: toe te juichen initiatief van moedige kanovaarders/ontdekkingsreizigers die, onverschrokken en met ware doodsverachting, ergens aan de Breemarsweg in een kano stappen om dan vervolgens in de buurt van IKEA (als de wind en stroming goed staan, zoniet zien we ze terug bij het Arke stadion) weer boven te komen. Waaghalzen voor wie geen duiker te diep of brug te laag is. (zie ook Thor Heyerdahl of Kon-Tiki).
Op het Internet staan de stille getuigen. Na het aanschouwen van die beelden werd het mij volstrekt helder waarom mijn dochter om 09:05 uur in een afgeknipte pyjamabroek, een T-shirt en waterschoentjes moet afdalen in het pislauwe water van de zwemschool. Vooral die waterschoentjes zijn van belang, omdat het namelijk in Hengelose beken onmogelijk is te verdrinken. Mocht ze er ooit invallen dan gaat ze kruipend of lopend naar huis.
Nog nooit aanschouwde ik zo’n lage waterstand! In Zeeland waren ze 34 jaar gelden heel jaloers op dit NAP. Luctor et Emergo ..dat is Latijn voor Klunen met je Kano.
